پرسپولیس پلکان ترقی مردان دوستار قدرت

برگرفته از خبرنامه خلیج فارس

باشگاه پرسپولیس درسال 1343 ، توسط علی عبده که یکی از سرمایه گذاران تهران وسهامدارشرکت سی.آر.سی بود تاسیس شد وعمده فعالیت این باشگاه دررشته بولینگ بود.درسال 1344 نیز تیم فوتبال این باشگاه تاسیس شد.



امیر خسروجردی

باشگاه پرسپولیس درسال ۱۳۴۳ ، توسط علی عبده که یکی از سرمایه گذاران تهران وسهامدارشرکت سی.آر.سی بود تاسیس شد وعمده فعالیت این باشگاه دررشته بولینگ بود.درسال ۱۳۴۴ نیز تیم فوتبال این باشگاه تاسیس شد.اما درسال ۱۳۴۶ با انحلال باشگاه شاهین بازیکنان تیم فوتبال این باشگاه همگی به پرسپولیس پیوستند وازآن زمان سرخپوشان پایتخت به محبوبترین تیم کشور تبدیل شدند.دردهه پنجاه با آمدن آلن راجرز انگلیسی به عنوان مربی پرسپولیس این تیم به یکی از هجومی ترین تیمها تبدیل شد.

درمهر ماه سال ۱۳۵۱ عبده مالک باشگاه پرسپولیس فعالیت این باشگاه را حرفه ای اعلام کرد و ورزشگاه اختصاصی این تیم بعنی ورزشگاه راه آهن فعلی درشهرک اکباتان تهران رابا نام آپادانا ساخت.این خلاصه ای بود از تاسیس باشگاه پرسپولیس که زمانی به عنوان هجومی ترین تیم وحرفه ای ترین باشگاههای ایران سربه آسمان می سایید وهواداران پرشماراین تیم با بازیهای درخشان تیم محبوب خود غرق درشادی می شدند.

تماشاگران دوستدار پرسپولیس بابردهای این تیم شادی وبا باختهای تیم خود گریه می کردند.پرسپولیس تا پیش از روی کار آمدن رژیم جمهوری اسلامی یکی از بهترین باشگاههای ایران بود وهزینه های خود رااز کسب درآمدهای باشگاه پرداخت می کرد.بولینگ عبده تهران ،ورزشگاه اکباتان وچندین وچند مکان دیگر که همه متعلق به مالک این باشگاه بود وباشگاه پرسپولیس برای پرداخت هزینه های تیمهای مختلف خود هیچ نگرانی نداشت ودرآن زمان تیم فوتبال این باشگاه به افتخارات زیادی دست پیدا کرد وبازیکنان زیادی ازاین تیم به تیم ملی راه یافتند ودربی سنتی پایتخت بین پرسپولیس واستقلال همیشه جان تازه ای به پایتخت می داد.اما با پیروزی انقلاب و روی کار آمدن این رژیم تمام این امکانات و داشته های باشگاه پرسپولیس واستقلال به خاطر بی تدبیری و بی لیاقتی مدیران همه به فنا رفت ونابودشد.

به طور مثال ساختمان بولینگ عبده که متعلق به این باشگاه بود طعمه بنیاد مستضعفان شد وورزشگاه این تیم هم به ویران تبدیل شد وساختار این باشگاه کاملا دولتی شد ومدیرانی که به عنوان مدیر عامل باشگاه انتخاب شدند هیپکدام نه سابقه مدیریتی درستی داشتند ونه از ورزش سررشته ای داشتند وفقط به خاطر منافع شخصی ورسیدن به پله های ترقی از سرمایه های این باشگاه مردمی سوءاستفاده می کردند.باشگاه پرسپولیس به خاطر مردمی بودن همیشه جایگاه خاصی درمیان اقشارمختلف جامعه داشته ودارد اما درطول حیات این رژیم تمام این اندوخته ها بر باد رفته است.بازیکنانی درطول این سالها برای پرسپولیس بازی کرده اند که ازکناربازی دراین تیم بزرگ برای خود اسم وشهرت دست وپاکرده اند.

بازیکنانی مثل همایوش بهزادی،علی پروین،مرحوم مهراب شاهرخی ،علی دایی که همگی درمکتب این باشگاه رشد کرده اند اما این روزها چه برسر این تیم آمده که دیگر بازیکنان رغبتی برای حضور دراین تیم ندارند ورقمهای میلیونی دیگر تیمها رابه حضور دراین تیم بزرگ ترجیح می دهند.این سوالی است که باید از مدیران ورزش پرسید که چه به روز تیمهایی مثل پرسپولیس واستقلال آورده اند که این دوتیم دیگر اقبال سالیان گذشته را ندارند .درطول این سالها مدیرانی که درپرسپولیس زمامداری کرده اند یا از سرداران جنگ نرفته سپاه بوده ویا از افراد نزدیک به لایه های قدرت که با نشستن برصندلی مدیریت این باشگاه برای خود اسمی دست وپاکرده و به منابع کلان مالی رسیده اند.مردانی مثل اکبر عمخواراز سرداران سپاه، حبیب کاشانی یارقار محمود احمدی نژاد ونامهایی نظیر اینها که حتی کوچکترین دانش ورزشی ومدیریتی نداشته وفقط برای مطرح کردن خود وارد این باشگاه شده اند.درحال حاضر حبیب کاشانی درحدود دوسال است که سرپرست موقت این باشگاه است اما این موقتی بودن تا چه زمانی ادامه دارد وآیا بودن چنین مدیرانی که هنوز الفبای مدیریت را بلد نیستند درباشگاه پرسپولیس ضرورتی دارد؟آیا به صرف دوستی با لایه های قدرت می توان برصندلی بزرگترین باشگاه ایران که امروزه فقط اسمی از ان باقی مانده ودیگر هواداران بیشمارش به باختن تیم خود عادت کرده وهرروز باید شاهد افت تیم خود باشند تکیه زد؟

آیا سپردن هدایت تیم فوتبال پرسپولیس به حمید استیلی فقط برای سابقه ورزشی استیلی بوده است یا رفاقت دیرینه با حبیب کاشانی و شرکت درمیتینگهای انتخاباتی محمود احمدی نژاد وسخنرانی به نفع وی درانتخاب دوره دهم ریاست جمهوزی دخیل بوده است؟اینها سئوالاتی است که باید از مدیران وسردمداران ورزش ایران کرد که تاکی باید ورزش ایران قربانی لابی مردان سیاسی باشد؟تاچه زمانی پرسپولیس باید از نداشتن زمین تمرین اختصاصی رنج ببرد واز داشتن امکانات ابتدایی محروم باشد ؟اینها سئوالاتی است که تا کنون کسی پاسخی به آنها نداده وتنها مردم وهواداران بی گناه پرسپولیس باید تاوان ندانمکاری مدیران این باشگاه رابدهند.دیگر تیمهای سرخابی پایتخت حرف اول را درفوتبال ایران وآسیا نمی زنند وبه راحتی درمسابقات آسیایی حذف شده وبه زنگ تفریح حریفان خود بدل شده اند و مسبب همه اینها مردان پرنفوز سیاسی هستند که تنها به منافع شخصی خود فکر می کنند.

درهرحال امیدوارم روزی برسد که دوباره پرسپولیس همان تیم هجومی وسرحال گذشته بدل شود که تیمهای مختلف هراس داشتند دربازی مقابل این تیم دردقایق ابتدایی دروازه خود را بازشده ببینند .