یک قهرمان پدید می آید.
ورزشکاران بزرگی درجهان بوده وهستند که قهرمانی را درسایه تلاش خود به دست آورده و دراین بین برای سرزمین و مردم کشور خود با گرفتن مدال و افتخار شادی و سرور به ارمغان می آورند. قهرمانانی مانند کارل لوییس آمریکایی،آلکسی مدوید نام آورکشتی شوروی سابق ،سباستین کو قهرمان اسبق دوومیدانی المپیک و مدیر اجرایی بازیهای المپیک 2012 لندن ،مایکل فلپس پدیده شنای جهان و قهرمان المپیک از آمریکا و قهرمانان دیگری که دراین مطلب کوتاه نمی توان به آنها پرداخت ،اما این ورزشکاران قهرمانی های خود را با کار و تلاش زیاد بدست آورده وبرای گرفتن هر مدال روزها وماهها مرارت وسختی را به جان خریده تا برای کشور خود افتخاری کسب کنند.
اما دراین میان ورزشکارانی درجهان نیز بوده و هستند که حاضرند قهرمانی و گرفتن مدال را به هر قیمتی تجربه کرده و آن را بدست آورند.بدست آوردن قهرمانی و گرفتن مدال درسایه تلاش و کوشش لذت دیگری دارد و اصلا روح روزش یعنی جوانمردی و رقابت سالم با حریفان ،ورزشکارانی که با روشهای نامتعارف و غیر اخلاقی و با استفاده از مواد نیروزا یا همان دوپینگ قهرمانی و مدال کسب می کنند هیچ گاه نام آنها درمیان قهرمانان ورزشی دنیا ماندگار نخواهد شد چون آنها قهرمانی و رفتن بر سکوی افتخار را با مصرف مواد نیروزا تجربه کرده که این عمل دردنیای ورزش پذیرفتنی نیست و کاری غیر اخلاقی به حساب می آید.
قهرمانانی که راه کسب مدال را با مصرف مواد نیروزا و استفاده از پدیده شوم دوپینگ تجربه کرده اند نامهای بزرگی بودند اما پس از اینکه جامعه ورزشی جهان متوجه شد آنها با استفاده از دوپبنگ به این مدال رسده اند به سرعت این ورزشکاران را ازمیان خود طرد کرده ونام آنها درسراسر جهان به ورزشکار دوپینگی معروف شد و به خاطر این عمل زشت و غیر اخلاقی دوسال ازفعالیت درورزش محروم شده و برخی از آنها با تکرار این عمل برای همیشه از حضو درورزش محروم شدند که از مهمترین آنها می توان به بن جانسون قهرمان دوومیدانی از کانادا و دارنده مدال طلای دو 100متر المپیک نام برد که پس از چند بار استفاده از مواد نیروزا برای همیشه از حضور دردنیای ورزش قهرمانی محروم شد و نام وی به ورزشکار دوپینگی دردنیا معروف شد ، که این نام برای یک ورزشکار یعنی سوءاستفاده کردن از ورزش وقهرمانی به هر قیمتی درآن و زمانیکه این اتفاق برای یک ورزشکار می افتد یعنی خداحافظی با ورزش قهرمانی ، ورزش و میادین ورزشی جای ورزشکارانی است که قهرمانی را درسایه تلاش و کوشش زیاد بدست می آورند.
درایران نیز قهرمانانی بوده و هستند که در دوران ورزش قهرمانی خود افتخارات زیادی رابرای ایران دربازیهای المپیک ،جهانی و آسیایی بدست آورده و این قهرمانی وکسب مدال درکنار ماهها تلاش و مرارت وتحمل سختیهای فراوان بدست آمده است ،این ورزشکاران علاوه بر قهرمان بودن پهلوان نیز بودند که نام آنها تا سالیان سال دراذهان عمومی ماندگار خواهد شد و دراین میان آنها حاضر نشدند این قهرمانی ومدال رابا استفاده از مواد نیروزا و عمل زشت دوپینگ کسب کنند.قهرمانانی مانند هادی ساعی ،علیرضا دبیر، رسول خادم وافتخارآفرینان زیاد دیگری که از آنها با نام نیک یاد می شود.
ورزشکارانی از ایران نیز بودند که مسیر قهرمانی خود را با استفاده از دوپینگ انتخاب کرده ومدال خود را ازاین راه بدست آوردند که به سرعت از میان مردم طرد شده و جامعه ورزش ایران نام آنها را از میان خود حذف کرد ،این افراد می خواستند به هر قیمتی که شده قهرمانی و مدال را بدست آوردند.البته دراین میان برخی از همین ورزشکاران به علت ناآگاهی و نداشتن اطلاعات درست از دارو و مواد نیروزا استفاده کردند و پس از پایان مسابقات و انجام آزمایشات مختلف دوپینگ آنها محرز شده و برای مدتی از ورزش قهرمانی محروم می شدند.
البته با همه مسائلی که گفته شد درورزش ایران افراد سودجو و واسطه هایی هستند که با استفاده از نااگاهی ورزشکار و عدم نظارت صحیح دستگاه ورزش به میان ورزشکاران رفته وبا دادن داروهای نیروزا مقدمات نابودی قهرمان ورزش ایران رافراهم می کنند.حال سئوال اینجاست چرا مربیان و مدرسان ورزش درزمان تمرینات آموزشهای درست و صحیح را به ورزشکار نمی دهند تا آنها بدانند که هر موادی را نباید استفاده کنند ، چون پس از هر مسابقه مهم ورزشی افسران مبارزه با دوپینگ از آنها آزمایش به عمل خواهند آورد که درصورت مثبت بودن آزمایش ، این ورزشکار با محرومیت دوساله از حضور درورزش مواجه خواهد شد.
هنوزاتفاق ناگوار دوپینگ ده وزنه بردار تیم ملی ایران را از خاطر نبرده ایم که ایوانف مربی بلغاری آنها با سوءاستفاده از ناآگاهی این ورزشکاران مواد نیروزا به آنها طزریق کرد و پس از ان دوپینگ همه ده وزنه بردار مثبت اعلام شد و آنها با محرومیت چند ساله مواجه شده و یک نسل از وزنه برداری ایران به همین راحتی نابود شد و یا سعید علی حسینی پدیده سنگین وزن وزنه برداری ایران که همه کارشناسان وزنه برداری جهان اعتقاد داشتند که جای حسین رضازاده رابه راحتی خواهد گرفت و حتی وی رکورد رضازاده رادرتمرینات نیز شکسته بود با دوپینگی ناخواسته مواجه شد و برای همیشه از دنیای قهرمانی حذف گردید که این اتفاق فاجعه ای بود برای ورزش ایران اما خود علی حسینی اعتقاد دارد این دوپینگ توطعه ای بود از داخل خود فدراسیون تا وی با این کار نتواند رکورد رضازاده رابشکند که اگر این امر حقیقت داشته باشد بدا به حال ورزش ایران که مدیرانی هستند که ورزشکاران وقهرمانان ایران را برای رسیدن به مقاصد نامشروع خود به راحتی نابود می کنند.
درفوتبال ایران نیز پدیده شوم دوپینگ درمیان اکثر ورزشکاران نفوذ کرده و هرروز شاهد اخبار ناگواری از مثبت اعلام شدن دوپینگ یک بازیکن هستیم که درآخرین مورد دوپینگ یک بازیکن از لیگ برتر فوتبال ایران مثبت اعلام شده که نام این بازیکن هنوز دررسانه ها اعلام نشده اما این خبر خوبی نیست که ورزشکاران با استفاده از مواد نیروزا درپی کسب قهرمانی و حضور درمیادین ورزش هستند.دررویدادی دیگر علی مولایی بازیکن سابق تیم فوتبال مس کرمان که از وی به نام پدیده ای درفوتبال کشور نام برده می شد با مثبت اعلام شدن دوپینگ وی دوسال از حضور درمیادین فوتبال محروم شد وهمین محرومیت مقدمه ای بود بر فراموش شدن نامش درمیان بازیکنان فوتبال ایران ،البته مولایی دراعتراض به این رای مربی و پزشک تیم خود را مسئول این کار عنوان کرد و درآن زمان به دلایلی که هنوز اعلام نشده به اعتراض وی رسیدگی نشد .درهمین چند ساله کمیته ضد دوپینگ فدراسیون فوتبال پزشکان و مربیان زیادی از تیمهای مختلف را به علت دادن مواد نیروزا به بازیکنان تیمشان محروم کرده که اگر این مسائل درفوتبال ایران ادامه داشته باشد باید شاهد فجایع دردناک دیگری هم بود .
دردوومیدانی ایران نیز موارد زیادی از استفاده ورزشکاران این رشته از مواد نیروزا به وضوح دیده می شود که در آخرین مورد آن شاهد مثبت اعلام شدن دوپینگ چهار دوومیدانی کار جوان تیم ملی بودیم که همه آنها با محرومیتی دوساله روبرو شدند که این مسائل تنها بخشی از نفوذ این پدیده شوم درورزش و دوومیدانی ایران است که اگر مدیران ورزش و کمیته ضد دوپینگ فدراسیون پزشکی ورزشی زودتر به این اتفاقات وحوادث دردناک رسیدگی نکنند مشخص نیست چه آینده تاریکی درانتظار ورزش ایران باشد .
درپایان همه مسابقات مهم ورزشی از ورزشکاران تست دوپینگ به عمل می آید که دراین چند ساله اکثر این تستها درورزشکاران رشته های مختلف مثبت بوده که این یک فاجعه دردناک برای جامعه ورزشی ایران است.درهمین چند ماه پیش درمسابقات وزنه برداری قهرمانی کشور درکرمانشاه برخی از وزنه برداران از دادن تست دوپینگ سرباز زدند که این خبر از دوپینگ آنها می دهد و همین اتفاق تلخ درمسابقات آسیایی ،جهانی و المپیک برای ورزش ایران نیز خواهد افتاد که درآن زمان دیگر هیچ کاری نمی توان کرد اما اگر مسئولان ورزش به موقع از ورزشکاران تست دوپینگ به عمل آورده وبدانند که آنها درطول تمرینات چه داورهایی مصرف می کنند می توانند خیلی زود جلوی رخ دادن فجایع بزرگ رابگیرند.
دردوماه گذشته اتفاقی برای کشتی ایران افتاد که این رشته را درشوکی بزرگ فرو برد. ابتدا اعلام شد دوپینگ دو کشتی گیر تیم ملی فرنگی ایران مثبت اعلام شده اما نامی از این کشتی گیران برده نشد اما سرانجام هفته گذشته اعلام شد امیر علی اکبری و بابک قربانی دو قهرمان کشتی فرنگی ایران با مثبت اعلام شدن دوپینگ شان دوسال از حضور درمیادین ورزش محروم شدند که این بدترین خبری بود که جامعه ورزشی ایران منتظر شنیدن آن بود.با شنیدن این خبر مشخش شد دو تن از قهرمانان کشتی ایران و کسانی که مربیان به مدال گرفتن آنها در بازیهای المپیک لندن امید زیادی داشتند به راحتی با این بازیها خداحافظی کرده و ورزش ایران دوباره دو قهرمان کشتی خود را به همین راحتی از دست داد.
حال باید سئوال کرد که این مسائل ناگوار چراباید اینقدر زیاد درورزش ایران اتفاق بیفتد؟ آیا مسئولان ورزش ایران این اتفاقات تلخ را نگاه نمی کنند ویا نمی بینند که هر روز شاهد مثبت اعلام شدن دوپینگ ورزشکاری هستیم وبا این روندی که طی شده باید درآینده منتظر اخبار ناگوار دیگری دراین زمینه نیز باشیم.
اگر زودتر به این مسائل رسیدگی می شد و از ورزشکاران درزمانهای مشخص تست دوپینگ گرفته می شد هم اکنون شاهد خبر محرومیت امیر علی اکبری و بابک قربانی دوقهرمان کشتی فرنگی ایران و از امید داران کسب مدال دربازیهای المپیک لندن نبودیم .ازمسئولان ورزش و روسای فدراسیونهای مختلف ورزشی این خواسته را داریم که به این مسائل به سرعت رسیدگی کنید ،با نشان دادن فیلمهای آموزشی و دادن آموزش به مربیان وپزشکان تیمها این افراد را ملزم کنید که باید ورزشکاران را از خطر استفاده از داروهای ممنوعه و موادنیروزا آگاه کنند و به آنها گوشزد کنند که درصورت استفاده از این مواد ممنوعه با محرومیتهای طولانی مدت مواجه خواهند شد.
پس از این مسائل و مواردی که گفته شد باز دوباره به این قضیه بهتر پی می بریم که دغدغه مدیران ورزش ایران این چیزها نیست، برای آنها اصلا مهم نیست که چه اتفاقات دردناکی درورزش درحال رخ دادن است،چون جنس این مدیران از ورزش نیست و آنها با مقوله ورزش بیگانه هستند نمی توانند راه برون رفت از این وقایع را پیدا کنند.اگر افرادی درورزش ایران درسمتهای مختلف قرار می گرفتند و جنس آنها از ورزش بود دیگر شاهد بروز این فجایع نبودیم.
چراباید به راحتی قهرمانانی مانند سعید علی حسینی دروزنه برداری ،امیر علی اکبری قهرمان کشتی فرنگی جهان ،بابک قربانی قهرمان بازیهای آسیایی گوانگ ژو ،علی مولایی درفوتبال و قهرمانانی دیگری دررشته های مختلف ورزشی را به خاطر استفاده از مواد نیروزا و محرومیت از دست بدهیم.درخیلی از این موارد ورزشکار با ناآگاهی و نداشتن دانش استفاده از داروهای ممنوعه اقدام به استفاده از آن کرده است که این وظیفه مربیان و پزشکان تیمها را درآگاهی بخشی این ورزشکار دراستفاده از داروهای مکمل درحین تمرین سنگین تر می کند.
درپایان سخنی با مسئولان و مدیران ورزش ایران تا دیر نشده فکری به حال این معظل بزرگ که درحال ریشه دواندن درمیان ورزشکاران ایران است بکنید تا چه زمانی باید منتظر شنیدن خبر محرومیت ورزشکاری ازایران به خاطر استفاده از مواد نیروزا باشیم.قهرمانی درورزش و گرفتن مدال درمیادین ورزشی درسایه تلاش و کوشش فراوان بدست می آید و با این قهرمانی نام ورزشکار تا سالیان سال درمیان مردم ماندگار می ماند اما قهرمانی به هر قیمتی درورزش به مثابه رگباری است که به سرعت آمده و خیلی زود نیز خواهد رفت و اثری ازآن درمیان جامعه نخواهد ماند.
